به گزارش تحریریه، شکست هفته گذشته آلمان در انتخابات شورای امنیت سازمان ملل بیش از آنکه یک ناکامی دیپلماتیک باشد، رأی منفی بخش بزرگی از جهان به سیاست خارجی برلین بود.

بسیاری از کشورهای آفریقایی، آسیایی و آمریکای لاتین از آنچه «استاندارد دوگانه» آلمان در قبال حقوق بشر، جنگ غزه و اجرای قواعد بین‌المللی می‌دانند، ناراضی هستند. از نگاه این کشورها، برلین در دفاع از حقوق بین‌الملل گزینشی عمل کرده و در موضوعاتی مانند حمایت از اسرائیل و همسویی کامل با سیاست‌های غرب، بی‌طرفی و اعتبار گذشته خود را از دست داده است. نتیجه رأی‌گیری شورای امنیت این پیام را مخابره کرد که نفوذ اقتصادی آلمان لزوماً به معنای محبوبیت سیاسی آن در جهان نیست و بخش مهمی از جامعه بین‌المللی دیگر حاضر نیست بدون قید و شرط از ادعاهای رهبری جهانی برلین حمایت کند.

طبق تحلیل رسانه‌های غربی پس از رأی‌گیری مجمع عمومی سازمان ملل در ژوئن ۲۰۲۶، ناکامی آلمان در کسب کرسی غیر دائم شورای امنیت را نمی‌توان صرفاً یک شکست انتخاباتی دانست؛ بسیاری از تحلیلگران آن را نشانه‌ای از کاهش نفوذ دیپلماتیک برلین و شکاف میان تصویر مطلوب آلمان از خود و برداشت کشورهای جهان از سیاست خارجی این کشور ارزیابی کرده‌اند.

دلایلی که رسانه ها در مورد چرایی ناتوانی آلمان در کسب رأی لازم برای عضویت در شورای امنیت برشمرده اند، عبارتند از:

۱. تأثیر مواضع آلمان درباره اسرائیل و جنگ غزه

یکی از پرتکرارترین دلایل مطرح‌شده در رسانه‌های غربی، حمایت قاطع آلمان از اسرائیل و خودداری از محکوم کردن برخی اقدامات نظامی اسرائیل در غزه و منطقه بود.

شبکه یورونیوز گزارش داد که در محافل دیپلماتیک، موضع دولت آلمان درباره حملات اسرائیل و همچنین پرهیز از توصیف برخی اقدامات آمریکا و اسرائیل به عنوان نقض حقوق بین‌الملل، به‌عنوان یک «نقطه ضعف» برای کارزار انتخاباتی این کشور تلقی می‌شد.

خبرگزاری آناتولی نوشت، همچنین کریستوف هایوسگن، سفیر سابق آلمان در سازمان ملل و مشاور پیشین آنگلا مرکل، تصریح کرد که بسیاری از کشورها آلمان را به «استاندارد دوگانه» در حوزه حقوق بشر متهم کرده‌اند و این مسئله احتمالاً در شکست انتخاباتی برلین نقش داشته است.

رسانه‌های اروپایی eurotopics نیز تأکید کردند که در میان کشورهای آفریقایی، آسیایی و آمریکای لاتین، حمایت بی‌قیدوشرط برلین از اسرائیل به اعتبار بین‌المللی آلمان آسیب زده است.

۲. حمایت قوی از اوکراین و تقابل با روسیه

دومین عامل مهم از نگاه تحلیلگران غربی، نقش فعال آلمان در حمایت از اوکراین بود.

خبرگزاری رویترز گزارش داد که وزیر خارجه آلمان، یوهان واده‌فول، پس از شکست انتخاباتی اذعان کرد که مواضع سختگیرانه برلین علیه روسیه احتمالاً بخشی از آرا را از آلمان دور کرده است. او حتی روسیه را به تلاش برای سازمان‌دهی مخالفت با نامزدی آلمان متهم کرد.

به نوشته رویترز، بسیاری از کشورهای موسوم به «جنوب جهانی» تمایل ندارند در رقابت‌های ژئوپلیتیکی میان غرب و روسیه جانب یکی از طرف‌ها را بگیرند؛ از این رو، سیاست خارجی صریح آلمان در حمایت از کی‌یف می‌توانست بخشی از حمایت‌های بالقوه را کاهش دهد.

۳. ضعف در جلب حمایت کشورهای جنوب جهانی

چند رسانه اروپایی این شکست را نشانه ناکامی آلمان در ایجاد ائتلاف‌های جدید در آسیا، آفریقا و آمریکای لاتین دانستند.

روزنامه The Times نوشت که برلین در سال‌های اخیر تلاش کرده بود خود را «پل ارتباطی میان غرب و جنوب جهانی» معرفی کند، اما نتیجه رأی‌گیری نشان داد که این راهبرد چندان موفق نبوده است.

تحلیل منتشرشده در Euronews نیز استدلال می‌کند که بسیاری از کشورها دیگر آلمان را به عنوان یک میانجی بی‌طرف نمی‌بینند و این امر بر توانایی برلین برای جذب آرای لازم تأثیر گذاشته است.

۴. ضعف و تأخیر در کارزار انتخاباتی

یکی دیگر از دلایل مورد اشاره رسانه‌ها، مدیریت ضعیف‌تر کمپین آلمان نسبت به رقبایش بود.

یورونیوز گزارش داد که اتریش از سال ۲۰۱۱ و پرتغال از سال ۲۰۱۳ برای این کرسی برنامه‌ریزی و لابی‌گری را آغاز کرده بودند، در حالی که آلمان تازه در سال ۲۰۲۰ به طور رسمی وارد رقابت شد. این فاصله زمانی، فرصت بسیار بیشتری برای رایزنی دیپلماتیک در اختیار رقبای برلین قرار داد.

برخی تحلیلگران اروپایی نیز معتقدند آلمان برخلاف دوره‌های گذشته بیش از حد به وزن اقتصادی و جایگاه سنتی خود اتکا کرده بود و برای کسب حمایت گسترده، تلاش سیاسی کافی انجام نداد.

۵. کاهش اعتبار بین‌المللی و مسئله «استاندارد دوگانه»

چندین رسانه غربی شکست آلمان را نتیجه بحران اعتبار در سیاست خارجی این کشور دانستند.

در تحلیل منتشرشده توسط Euronews آمده است که انتقادها نسبت به واکنش متفاوت آلمان در قبال جنگ غزه، حملات اسرائیل به ایران و برخی اقدامات آمریکا، این تصور را در میان بسیاری از دولت‌ها ایجاد کرده که برلین در اجرای اصول حقوق بین‌الملل رفتاری گزینشی دارد.

همچنین در بازتاب رسانه‌ای این رویداد، بارها به این نکته اشاره شد که کشورهای عضو سازمان ملل انتظار دارند کشوری که مدافع «نظم مبتنی بر قواعد» است، همان معیارها را درباره همه بازیگران بین‌المللی اعمال کند.

در کل و بر اساس ارزیابی رسانه‌های غربی، شکست آلمان در انتخابات شورای امنیت حاصل ترکیبی از عوامل زیر بود:

حمایت گسترده از اسرائیل و انتقادهای بین‌المللی درباره استاندارد دوگانه در حقوق بشر؛

موضع سختگیرانه در قبال روسیه و حمایت قوی از اوکراین؛

ناتوانی در جلب اعتماد بخش مهمی از کشورهای جنوب جهانی؛

شروع دیرهنگام و ضعف نسبی کارزار دیپلماتیک در مقایسه با اتریش و پرتغال؛

کاهش اعتبار بین‌المللی آلمان به عنوان بازیگری بی‌طرف و میانجی.

نتیجه نهایی رأی‌گیری نیز نشان‌دهنده شدت این شکست بود: پرتغال ۱۳۴ رأی، اتریش ۱۳۱ رأی و آلمان تنها ۱۰۴ رأی کسب کرد؛ در حالی که برای پیروزی حداقل ۱۲۷ رأی لازم بود. این نخستین بار از زمان اتحاد مجدد آلمان در دهه ۱۹۹۰ میلادی بود که این کشور در رقابت برای عضویت در شورای امنیت ناکام می‌شد.

پایان/